Νέα > ΗΡΩ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ: Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι η πεποίθηση ότι μας αγαπούν

ΗΡΩ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ:
 “Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι η πεποίθηση ότι μας αγαπούν”
από την ομιλία της στον Αστέρα το 2013.

   Το Σάββατο 6 Απριλίου τελείται το 40ήμερο μνημόσυνο της ΗΡΩΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου, ώρα 8.30π.μ.

   Η Ηρώ Καλογεροπούλου γεννήθηκε στους Άγιους Σαράντα στην Βόρεια Ήπειρο και ήρθε στην Πάτρα το 1933. Φοίτησε στο Αρσάκειο και τελειώνοντας το γυμνάσιο πήγε εθελόντρια στον Ερυθρό Σταυρό. Εργάστηκε εθελοντικά στο νοσοκομείο, στο Καραμανδάνειο και στο βρεφοκομείο. Στο Στρούμπειο διάβαζε παιδιά αγράμματων γονέων, ενώ αργότερα νοίκιασε με 5-6 φίλες της μια αίθουσα προκειμένου να συνεχίσει το έργο της.
Στην παιδική αδελφοσύνη που πήγαιναν τα κορίτσια του νυχτερινού σχολείου του Μορφωτικού Συλλόγου γνωρίζει την ΟΛΙΒΙΑ ΙΓΓΛΕΣΗ ΣΩΚΑΡΗ και μαζί με άλλα 19 μέλη κυριών ιδρύουν το ΛΥΚΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΠΑΤΡΩΝ το 1976. Η ίδια προτίμησε να ασχοληθεί με το κομμάτι των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ γιατί θεώρησε καθήκον της να βοηθήσει στη διατήρηση των υπέροχων ελληνικών χορών και τραγουδιών. Εργάστηκε έκτοτε αδιάκοπα ως ΕΦΟΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ακόμα και στα χρόνια που διατέλεσε πρόεδρος. Το 2013 εκλέγεται πανηγυρικά ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ του Λυκείου των Ελληνίδων Πατρών.

   Τι σήμαινε όμως για το ΛτΕ Πατρών η Ηρώ Καλογροπούλου και γιατί ο θάνατός της σκόρπισε θλίψη σε όλα τα μέλη παλιότερα και νεότερα;

   Για τα παλιότερα μέλη ήταν αυτή που τα στρατολόγησε στο ΛτΕ, αυτή που τα έμαθε να το αγαπούν και να το σέβονται. Ήταν η δεύτερη μάνα τους,  με υπομονή τ' άκουγε, με αγάπη τα συμβούλευε, με τρυφερότητα τα μάλωνε.
   Για τα νεότερα ήταν η αρχηγός, το σημείο αναφοράς για τη λύση οποιουδήποτε προβλήματος, “κυτίον παραπόνων” που απάνταγε πάντα με αγάπη, ηρεμία και αντικειμενικότητα.
   Για τα σημερινά είναι ο μύθος του ΛτΕ Πατρών μια κυρία που είχε υπομονή, επιμονή και την δύναμη να πραγματοποιήσει το όραμά της, μια κυρία που όλοι την είχαν αγαπήσει.
   Κοινός παρανομαστής για όλες τις γενιές, που είναι πολλές από το 1976, τελικά είναι η αγάπη που είχε η ΗΡΩ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ για ΟΛΑ. Αγάπη για τους ανθρώπους, αγάπη για την παράδοση, αγάπη για την πόλη της, αγάπη για την πατρίδα, αγάπη τελικά για την ζωή.
Ένας ξεχωριστός άνθρωπος, μια μοναδική προσωπικότητα που ατόλιζε το Λύκειον των Ελληνίδων Πατρών και την πόλη μας απλά και αληθινά. Μια κυρία που φώλιασε στις καρδιές όλων μας για πάντα.


Τη γνώρισα το 1997,εκείνη ιδρυτικό μέλος και μέλος του ΔΣ κι εγώ απλό μέλος.
  Μας έδεσε μια σχέση σεβασμού και αλληλοεκτίμησης.
  Κοινός παρανομαστής η αγάπη μας για το ΛτΕ και η καταγωγή μας. Θαύμαζα την πραότητα, την ευγένεια και τον τρόπο με τον οποίο προσέγγιζε τους παλιούς μαθητές αλλά και τους καινούργιους που ερχότανε για πρώτη φορά. Ο τίτλος της Εφόρου των χορευτικών τμημάτων την ακολούθησε σε όλη τη Λυκειακή της διαδρομή και δεν τον άφησε ακόμα και όταν έγινε Πρόεδρος του Λυκείου της Πάτρας, τίτλος που κέρδισε ομόφωνα όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου.
 Η έμφυτη ψυχική ευγένεια, η αγάπη που εξέπεμπε προς όλα τα μέλη του Λυκείου μας την καθιέρωσε στη συνείδηση όλων μας.
 Για όλα τα χαρίσματα με τα οποία ήταν προικισμένη και για το μεγάλο έργο που άφησε με την πολύχρονη παρουσία της στο ΛτΕ Παράρτημα Πάτρας της οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.
 Ακολουθούμε το παράδειγμά της και υλοποιούμε τα οράματά της.
                             Κατερίνα Πολυκρέτη  (Πρόεδρος Λυκείου των Ελληνίδων Πατρών)


          Δεν χρειάζεται να επαινείς ανθρώπους που είχαν ως αρχή της ζωής τους την αρετή.
Τέτοιους ανθρώπους θα πρέπει να τους θαυμάζεις, να τους αντιγράφεις, να τους θυμάσαι και να τους μακαρίζεις.
Αυτή ήταν η Κυρία Ηρώ Καλογεροπούλου.
Μία κυρία της κοινωνίας των Πατρών.
Ο τρόπος που μιλούσε και το ήθος της ήταν πρότυπο για τις επερχόμενες γενεές μέσα στο ΛΥΚΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΠΑΤΡΩΝ, όπου άφησε την σφραγίδα της.
«Πάντων χρημάτων μέτρον ΑΝΘΡΩΠΟΣ».
Νιώθω τυχερός για την γνωριμία μου και την συνεργασία μου με αυτές τις κυρίες του ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΠΑΤΡΩΝ από το 1980 μέχρι σήμερα.
                    Δημ. Ηλίας (δάσκαλος ελληνικών χορών)

Όταν η Ολίβια Σώκαρη ίδρυσε το Λύκειον των Ελληνίδων  το 1976 ανάμεσα στα 19
μέλη βρεθήκαμε δίπλα δίπλα. Εσύ Ηρώ μου δέχτηκες το πιο δύσκολο έργο, αυτό
«των Ελληνικών χορών».  Εσύ ήσουν ο τέλειος άνθρωπος γι’ αυτή τη θέση. Πάντα
γλυκιά, πάντα ευγενική, πάντα καλοπροαίρετη. Ήσουν η  πιο αποτελεσματική και η
πιο ταπεινή.

Αγαπημένη μου Ηρώ είχες ένα σπάνιο ήθος και μια μεγάλη καρδιά γεμάτη αγάπη για
όλους. Θα μου λείψεις πολύ.
                                                    ΛΕΝΑ ΒΡΗ (επί χρόνια γενική γραμματέας του ΛτΕ)